Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

όνόματα γιά βαπτιση







Αγαθοκλής (αγαθός+κλέος) ο έχων καλή φήμη. Αγησίλαος ( άγω+λαός) ο ικανός ηγέτης . Αθηναγόρας (Αθήναι+αγορά) ο σοφός αγορητής Αθηνόδωρος (Αθηνά+δώρο) δώρο της Αθηνάς, ο σοφός.


Αλέξανδρος (αλέξω:απομακρύνω+ανήρ) ο απωθών τους άνδρες, ο ανδρείος.


Αλκιβιάδης (αλκή+βία) ο τολμηρότατος. Ανδροκλής (ανήρ+κλέος) ο ένδοξος. Αριστογένης (άριστος+γένος) ο ευγενής. Αριστόβουλος (άριστος+βουλή) ο άριστος σύμβουλος.


Αριστοκλής (άριστος+κλέος) ο έχων άριστη δόξα.


Αριστομένης (άριστος+μένος) ο ανδρειότατος.


Δημοσθένης (δήμος+σθένος) η δύναμη του λαού.


Διογένης (Ζευς+γένος) ο Θεογένητος


Διομήδης (Διός+μέδων:άρχων) ο άρχων με θεία δύναμη.


Επαμεινώνδας (επί+άμεινον) ο προοδευτικός.


Ετεοκλής (ετεός:αληθής+κλέος) ο έχων αληθινή δόξα.


Ευαγόρας (ευ+αγορεύω) ο καλός ομιλητής.


Ευρυβιάδης (ευρύς+βία) ο πολύ αυταρχικός.


Ευρυσθένης (ευρύς+σθένος) ο καρτερικότατος.


Θεμιστοκλής (θέμις+κλέος) ο ένδοξος υπερασπιστής του δικαίου.


Θουκυδίδης (Θεού+κύδος:δόξα) ο δοξάζων τον θεό.


Θρασύβουλος (θρασύς+βουλεύομαι) ο τολμηρά σκεπτόμενος.


Ιάσων (ίασις:θεραπεία) ο θεραπευτής.


Ίων (ίον:άνθος) ο μενεξεδένιος.


Κίμων (χίμων:χειμών) ο θυελλώδης.


Κλέαρχος (κλέος+άρχω) ο ένδοξος άρχων.


Κλεόβουλος (κλέος+βουλή) ο επινοητικότατος.


Κλεομένης (κλέος+μένος) ο ένδοξος για τη γενναιότητά του.


Κρίτων (κρίνω) ο ευφυής. Λέανδρος (λαός+ανήρ) ο ανδρείος του λαού.


Μενέλαος (μένος+λαός) η ορμή του λαού.




Μιλτιάδης (μίλτος:ερυθρά βαφή) ο αιματώδης, ο ανδρείος.


Νεοκλής (νέος+κλέος) η νέα δόξα.


Ξενοφών : ο ανδρείος ηγέτης των ξένων


Οδυσσεύς (οδύσσομαι:διώκομαι) ο διωκόμενος υπό των θεών.


Ορέστης (όρος+ίσταμαι) ο ορεσίβιος.


Πάτροκλος (πατρίς+κλέος) η δόξα της πατρίδος


Περικλής (περί+κλέος) ο ένδοξος Πολυδεύκης (πολύ+δεύκος:γλεύκος) ο πολύ γλυκός


Πύρρος (εκ του πυρρός) ο ξανθοκόκκινος


Σόλων (πιθανώς από το ρ. σέλλω:σείω) ο διασείσας το παλαιό, ριζοσπάστης


Σοφοκλής (σοφός+κλέος) ο έχων δόξα σοφού


Σωκράτης (σώζω+κράτος) ο σωτήρ του κράτους


Τηλέμαχος (τηλέ: μακριά+μάχομαι) ο αγωνιζόμενος μακράν της πατρίδος


Τιμολέων (τιμή+λέων) ο ισχυρός ως λέων Φαίδων (φως) ο λαμπρός καθ όλα


Φίλιππος (φιλώ+ίππος) ο αγαπών τους ίππους


Φοίβος (φάος:φως) ο ακτινοβόλος


Φρίξος (φρίττω) ο τρομακτικός.




Αγαθόκλεια (αγαθή+κλέος) η έχουσα καλή φήμη


Αγαθονίκη (αγαθή+νίκη) η νικήτρια ένδοξης νίκης.


Aλκηστις (αλκή+εστία) η χάρη της οικογενείας


Αλκμήνη (αλκή+μήνη:σελήνη) η ακτινοβολούσα.


Ανδρομάχη (ανήρ+μάχομαι) η πρόμαχος.


Αριάδνη (άρι:πολύ+αγνή) η αγνότατη


Αρσινόη (άρσις <αίρω+νους) η υψηλόφρων.


Αφροδίτη (αφρός+αναδύω) η αφρογενής, η ωραιοτάτη.


Δηϊδάμεια (δήϊος:εχθρός+δαμάζω) η νικήτρια των εχθρών.


Διώνη (εκ του Διός) η θεϊκή.


Ερατώ (ερώ:αγαπώ) η αξιολάτρευτη,


Μούσα Εριφύλη (έρι:πολύ+φύλον) η έξοχη των γυναικών.


Ευδοξία (ευ+δόξα) η έχουσα καλή φήμη.


Ευνομία (ευ+νέμω:διανέμω) η δίκαιη χορηγός των αγαθών.


Ευρυδίκη (ευρύς+δίκη) η πολύ δίκαιη.


Ευρύκλεια (ευρύς+κλέος) η πολυένδοξη.


Ευτέρπη (ευ+τέρπω) η πολύ ευχάριστη, Μούσα.


Ήβη (ήβη:ακμή) η πάντοτε θαλερή, νέα


Ηλέκτρα (ηλέκτωρ:ο ακτινοβολών ήλιος) η ακτινοβολούσα από χάρη


Ηρώ (Ήρα) η προσωποποίηση της Θεάς Ήρας


Θάλεια (θάλλω) η δροσερή, η ωραία,


Μούσα Θέμις (τίθημι>θεσμός) η θεά του Δικαίου, η άκρως δίκαιη.


Ιοκάστη (ίον+κάζω:στολίζω) η ωραία ως μενεξές.


Ιππολύτη (ίππος+λύω) η αρματιλάτις.


Ίρις (είρω:αγγέλω) η αγγελιοφόρος των θεών.


Ιφιγένεια (ίφι:ισχυρά+γίγνομαι) η πολύ ισχυρή.


Καλλιόπη (κάλλος+ωψ:οφθαλμός) η έχουσα ωραία μάτια.


Καλλιρρόη ( καλώς+ρέω) η δροσερή ως καθαρό νερό.


Κλειώ (κλέος) Η ένδοξη, Μούσα.


Κλεονίκη (κλέος+νίκη) η ένδοξη νικήτρια.


Κλεοπάτρα (κλέος+πάτρη) η δόξα της πατρίδος.


Λητώ (λανθάνω) η μυστηριώδης.


Μελπομένη (μέλπω) η ευφραίνουσα με το άσμα της.


Μυρτώ (μύρτον) η ευχάριστη ως μυρτιά.


Ναυσικά (ναυς+καίνυμαι:υμνούμαι) η υμνούμενη από τους ναυτικούς.


Νεφέλη (νέφω:χύνω ύδωρ) η προσφέρουσα ζωογόνον ύδωρ.


Ξανθίππη η ξανθή ιππεύτρια.


Πηνελόπη (πήνη:υφάδι+λέπω:εκτυλίσσω) η καλλιτέχνις υφάντρια.


Πολυξένη (πολύ+ξενία) η πολύ φιλόξενη.


Πολύμνια (πολύς+ύμνος) η θεία τραγουδίστρια, Μούσα.


Τερψιχόρη (τέρπω+χορός) η τέρπουσα με το χορό της, Μούσα.


Φαίδρα (φαιδρός < φως) η φωτεινή, η λάμπουσα από χάρη.


Φερενίκη (φέρω+νίκη) η νικηφόρος Φιλομήλα (φιλώ+μέλος) η φιλόμουσος, η φίλη της αρμονίας.


Χρυσηϊς (χρυσός) η πολύτιμη, η χρυσαφένεια.